ΚΕΜΠ / Ειδική Αγωγή

Το τμήμα ειδικής αγωγής ασχολείται τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο με τη διάγνωση και την αντιμετώπιση δυσκολιών της ανάπτυξης και μάθησης της ευαίσθητης παιδικής ηλικίας.

Η παιδαγωγική παρέμβαση προσαρμόζεται στο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών του σχολείου εφαρμόζοντας πιστοποιημένα διαγνωστικά τεστ (Διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών ΖΑΧΟΥ-Αθηνά τέστ) με παράλληλη υποστήριξη οπτικοακουστικών μέσων και σύγχρονων τεχνολογιών εξασφαλίζοντας έτσι την διαφορική και εξατομικευμένη παρέμβαση στο κάθε περιστατικό.

Ι. Νοητική υστέρηση -  στο πλαίσιο μιας ψυχοπαιδαγωγικής αντιμετώπισης και επιστημονικής μεθοδολογίας στοχεύεται αφενός  η εξισορρόπηση των συνεπειών της νοητικής ανεπάρκειας – η μέγιστη δυνατή ανάπτυξη του δυναμικού της ατομικότητας του παιδιού και αφετέρου η ενδυνάμωση της αυτόνομης δράσης τόσο σε μαθησιακές ψυχολογικές όσο και κοινωνικές συμπεριφοριστικές παραμέτρους.

ΙΙ. Εδικές διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές – Η εξασφάλιση ενός μεθοδευμένου υποστηριχτικού περιβάλλοντος προσαρμοσμένου στη διαφορετικότητα του ατόμου δημιουργεί τις προϋποθέσεις της παιδαγωγικής μας παρέμβασης. Μιας παρέμβασης που πραγματοποιεί:

α) Ιεράρχηση αναγκών – Οργανωμένο πρόγραμμα αυτοεξυπηρέτησης – Οργανωμένο πρόγραμμα αντιμετώπισης άγχους και κρίσεων – Πρόγραμμα οριοθέτησης συμπεριφοράς και ενδυνάμωσης προσοχής και συγκέντρωσης – Πρόγραμμα διατροφικών συνηθειών.

β) Ανάπτυξη επικοινωνίας – βλεμματική, συναισθηματική επαφή – διαμόρφωση και δομή του εσωτερικού και εξωτερικού λόγου – κατανόηση και εμπέδωση κανόνων και νορμών συμπεριφοράς σε βασικά κοινωνικά πλαίσια (Οικογένεια – ευρύτερη γειτονιά – σχολείο κ.τ.λ.)

γ) Ενδυνάμωση και εδραίωση μαθησιακών – γνωστικών δεξιοτήτων – εξισορροπιστική παρέμβαση στις βασικές αντιληπτικές δεξιότητες – Εκμάθηση γραφής και ανάγνωσης – Αφομοίωση και αυτοματοποίηση βασικών όρων και ορισμών, χρήσιμων για την όσο δυνατή κοινωνικοποίηση και αυτόνομη δράση του παιδιού.

ΙΙΙ. Μαθησιακές διαταραχές (δυσκολίες)

α) Προβληματική – ανώριμη μαθησιακή ετοιμότητα

Το φαινόμενο αυτό κυρίως εντοπίζεται στην ελλειπή παιδαγωγική παρέμβαση στο πλαίσιο του νηπιαγωγείου. Το παιδί ως ατομικότητα αδυνατεί να συγκεντρωθεί και να οργανωθεί. Η υπομονή του μικρή και η κόπωσή του πρόωρη σχετικά με γνωστικές δραστηριότητες. Αδυνατεί να συσχετιστεί στην ομάδα, να αποκτήσει ρόλο και να οριοθετηθεί στο πλαίσιο της τάξης. Η εν λόγω κατάσταση δημιουργεί βάση μαθησιακών δυσκολιών στην ακαδημαϊκή εξέλιξη του κάθε μαθητή και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.

β) Δυσκολίες στην ανάγνωση (δυσαναγνωσία)

Στο πλαίσιο εξειδικευμένης παρέμβασης αντιμετωπίζεται – η κατοπτρική θέση των γραμμάτων – η σύγχυση, αντιστροφή και παράλειψη γραμματοσειράς – η δυσκολία αναγνώρισης και ανάγνωσης συμπλεγμάτων συμφώνων (βρ, χθρ, στρ, κ.τ.λ.) και πολυσύλλαβων λέξεων – φτωχή αναπαραγωγή του γραπτού λόγου – μη σεβόμενη τα σημεία στίξης, τον αδιάκοπο ρυθμό και τον χρωματισμό της φωνής – η αδυναμία χρήσης πλούσιου λεξιλογίου με σειρά ταυτόσημων συνώνυμων και αντινόμιων λέξεων.

γ) Δυσκολίες στη γραφή – ορθογραφία (Δυσγραφία – Δυσορθογραφία)

Στο πλαίσιο ενός σύνθετου προγράμματος παιδαγωγικής και εργοθεραπευτικής παρέμβασης με  παράλληλη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών αντιμετωπίζεται αφενός η λάθος θέση γραφής, οι δυσκολίες οπτικογραφοκινητικού προσανατολισμού – τα στοιχεία κακογραφίας και αφετέρου η μη τήρηση σημείων στίξης, η παράλειψη, αντιστροφή και αντικατάσταση γραμμάτων και συλλαβών – η αδυναμία του οπτικοκινητικού συντονισμού – η μη εμπέδωση και αυτοματοποίηση ιεραρχικών κανόνων γραμματικής τόσο στο επίπεδο καταληκτικής όσο και θεματικής ορθογραφίας.

δ) Δυσκολίες στην αριθμητική (Δυσαριθμησία)

Το Παιδαγωγικό πρόγραμμα βασισμένο στις νέες τεχνολογίες (Η/Υ) και στο πλούσιο εποπτικό υλικό αντιμετωπίζει τη δυσκολία κατανόησης και ανάγνωσης πολυψήφιων αριθμών – τη οπτική αδυναμία αναγνώρισης μαθηματικών συμβόλων – τη μη αποτελεσματική τεχνική λύση των βασικών μαθηματικών πράξεων – τη μη θεμελίωση στρατηγικών νοερών υπολογισμών – την αδυναμία κατανόησης των όρων ενός μαθηματικού προβλήματος.

ε) Υπερκινητικότητα – έλλειψη συγκέντρωσης

Το σύνδρομο υπερκινητικότητας και έλλειψη συγκέντρωσης μπορεί να αποτελεί πρωτογενή παράγοντα δηλ. αιτία για τη σημείωση όλων ή κάποιων προαναφερομένων μαθησιακών δυσκολιών .  Αλλά και δευτερογενή παράγοντα δηλ. συνέπεια των δυσκολιών αυτών στην ανάπτυξη του παιδιού.

Στο πλαίσιο μιας στοχευμένης ψυχοπαιδαγωγικής παρέμβασης πραγματοποιείται διαφορική διάγνωση των συμπτωμάτων.

Εξασφαλίζεται η συνεργασία των γονιών στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα – εφαρμόζεται εξειδικευμένη μεθοδολογία που να παρεμβαίνει ταυτόχρονα και ισότιμα στη ψυχική λειτουργία και νοητική δραστηριότητα του ατόμου.